Dan biblioteka – sećanje na Veljka Petrovića

139

Narodna biblioteka „Veljko Petrović“ je ustanova koja čuva istoriju i tradiciju svoga naroda i predstavlja temelje kulture svoje zajednice.


Od samog osnivanja davne 1869. godine pa do danas, kada obeležavamo 152 godine postojanja, Narodna biblioteka aktivno učestvuje u društvenom životu građana Opštine Bačka Palanka kao kulturni ali i informacioni centar koji posreduje između knjige informacije i korisnika.

Više od pola veka naša Biblioteka nosi ime Veljka Petrovića, čoveka zanesenog plodnom Vojvođanskom ravnicom i plavom nebeskom kapom koju je nosio u duši i koja je bila osnovni motiv njegovih priča poteklih iz Ravnograda.

Veljko Petrović je rođen u Somboru 4. februara 1884. godine. Školovanje je započeo u rodnom Somboru gde je završava Osnovnu školu i Gimnaziju na mađarskom jeziku. Zatim, 1902. godine, upisuje pravni fakultet u Budimpešti kao pitomac prvog srpskog koledža, Tekelijanuma.

 

Bio je pesnik, pripovedač, publicista, književni i likovni kritičar, istoričar umetnosti, enciklopedista, i nenadmašni kozer- čovek koji je lepo i zanimljivo pričao, jedan od najboljih srpskih književnih stvaralaca 20. veka. Bio je vrstan poznavalac srpske istorije i kulturne baštine u Vojvodini. Svoje umetničko stvaralaštvo započinje rodoljubivim pesmama koje su objavljene 1902 godine. Pisao je pripovetke i novele čiji je osnovni motiv vojvođanska ravnica i ljudi koji su tu živeli, koji su tu ravnicu svojom rukom negovali,čuvali i branili.

Veljko Petrović se bavio novinarstvom, pisao za zagrebački „Srbobran“ i sarajevsku „Srpsku reč“. Bio je ratni izveštač u balkanskim ratovima, dobrovoljac u Prvom svetskom ratu i učesnik albanske golgote. Bio je direktor Radio Beograda, upravnik Narodnog muzeja, predsednik Srpske književne zadruge, predsednik Matice srpske, član SANU od 1936. godine „Gromovnik“ srpske književne kritike, Jovan Skerlić, je mladog somborca proglasio za obnovitelja srpske rodoljubive lirike. Veljko Petrović je svojim perom u srpskoj književnosti ovekovečio običaje, temperament, društveni život, arhitekturu, zablude, zanose, poroke, nagone, melanholije uzrokovane burnim zbivanjima i promenama i životu čoveka vojvođanske ravnice. Umro je 27.jula 1967. god. u Beogradu, sahranjen je u Aleji velikana na Novom groblju. Njegov odar, umesto cveća, krasila je pletena korpica napunjena crnicom iz rodnog Ravnograda.

Obeležavajući 5. februar, dan Narodne biblioteke „Veljko Petrović“ želimo da podsetimo na ravnogradskog gorostasa i velikana srpske književnoti, koji nam je u amanet ostavio neprocenjivo blago u obliku pisane reči.

„Sve što doživeh, osetih, što smislih,
što shvatih vidom tek očiju stislih,
sve u toj uskoj, ubogoj domaji-
tu moja zvezda i mrkne i sija!“

Bibliotekar Milka Rodić

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here